عطش من گواه آتش توست

از مرحوم سیدهاشم رضوی نقل ایشان فرزندی داشتند که خیلی مورد علاقه شان بود و با حادثه برق گرفتگی از دنیا رفت. در آن روزهای غم انگیز به خدمتشان شرف‌یاب شدم تا عرض تسلیتی کرده باشم. اولا فرمودند: "آن بچه تا الان نزد من بود شما که آمدید او رفت. " و سپس در خلال عرض تسلیت فرمودند: "تمام همّ و غمّ دنیا در نزد ما تا اول الله اکبر نماز است."

می فرمود: « دو سه روز است در این فکرم که اگر در بهشت نگذارند ما نماز بخوانیم چه بکنیم؟!»

به او می‌گویند:«تو و این همه اهل وعیال و خرج زیاد و بی پولی!»

می گوید: «این حال را دوست دارم، در برابر آن غنای مطلق باید فقیرترین باشم. وقتی پول ندارم احساس نیاز بیشتری به خدا می کنم و التفاتم به خدا بیشتر می شود و در آن حال با خود می‌اندیشم آیا این لذایذی که از نماز نصیبم می‌شود در برزخ هم نصیبم می‌شود.»

در حدیث قدسی آمده: هرگاه حالت اشتغال به من بر بنده‌ام غالب آمد، همّ و لذت او را در یاد خودم قرار می‌دهم و چون همّ و لذّت او را در یاد خودم قرار دادم عاشق من می‌شود و من نیز به او عشق می‌ورزم و چون عاشق او شوم، حجاب میان خودم و او را برمی‌دارم. آن‌گاه که مردم به سهو و غفلت گذرانند او سهو و غفلت نخواهد داشت. اینان‌اند که کلامشان کلام انبیاست. حقیقتا اینان ابدال‌اند. اینان‌اند که چون بخواهم اهل زمین را عقوبتی کنم یا عذابی بر آن‌ها فرستم، ایشان را در میان آنان یاد کنم، پس عذاب و عقوبت را بخاطر ایشان از اهل زمین بازگردانم...

مطلب فوق را خانم پرویز تهیه کرده اند. از این پس به دلیل کثرت مطالب ایشان در بخش مکتب شهدا و فرزانگان از آوردن نام ایشان به عنوان نگارنده صرف نظر خواهیم کرد.

/ 2 نظر / 23 بازدید
اصغری

سلام وسپاس از این انتخاب که برای لحظاتی هم که شده حب دنیا ومافیهایش رادردل به زلالی می شوید.التماس دعا.

رضا(انسان کامل)

درود بر یاران اهل دل خداوند قوتتان دهاد و نیز آدرس وبلاگ من هم تغییر کرده است