دیدار با آیت‌الله العظمی میرزا محمد شاه‌آبادی

با اشاره به جمله‌ی نقل شده از آیت‌الله شاه‌آبادی با اندکی صراحت و البته استجازه‌ی قبلی از آقای سعیدیان سؤال کردم که آن بزرگوار تا چه اندازه به حیات امام صدر و بازگشت ایشان امید دارند؟ پاسخ حضرت آیت‌الله چنین بود که جمله‌ای را که فرمودند، «از باب شهود» بوده است. فرمودند (نقل به مضمون) که آنچه در مکاشفه مشاهده می‌شود، ممکن است گاهی هم رخ ندهد؛ اما دعا می‌کنیم تا آنچه نقل شد، رخ دهد، ان‌شاءالله


چهارشنبه مورخ 3 فروردین 1390
    دیروز صبح خداوند توفیق داد و در قم خدمت آیت‌الله العظمی میرزا محمد شاه‌آبادی رسیدم. آیت‌الله شاه‌آبادی، استاد برجسته‌ی فلسفه و عرفان حوزه‌ی علمیه‌ی قم، از فرزندان برومند مرحوم آیت‌الله میرزا محمد علی شاه‌آبادی - استاد دلبند عرفان نظری امام خمینی - است. آن‌طور که طی یکی دو هفته‌ی گذشته از برخی دوستان - از جمله سروران ارجمندم حجج‌الاسلام و المسلمین آقای محمد تقی فاضل میبدی و حاج‌آقا رضا مختاری - شنیدم، آیت‌الله شاه‌آبادی در فلسفه و عرفان جایگاه بلندی دارند؛ چنان که در نظر پاره‌ای اهل خبره حتی بر بزرگانی چون آیات‌الله جوادی آملی، حسن‌زاده آملی، آقا یحیی انصاری شیرازی و مصباح یزدی، مقدم شمرده می‌شوند.
    راست گفته‌اند که دنیا کوچک است و اگر کوه به کوه نمی‌رسد، آدم به آدم می‌رسد. دو سه هفته پیش بود که جمله‌ای از آیت‌الله شاه‌آبادی نقل شد و محافل دوست‌داران امام صدر را در فضای مجازی ترکاند: «آقای صدر زنده است و مسافر ایران»! نگارنده نیز مانند بسیاری دیگر از دوست‌داران امام صدر، از لحظه‌ی شنیدن این خبر علاقمند بود بداند منشأ خبر و سایر جزئیات احتمالی آن چیست؟ شاید دو سه روز بیشتر از انتشار خبر نگذشته بود که در تماسی تلفنی با پدرم اطلاع یافتم، یکی از دوستان فاضل و گرانقدر ما، آقای حاج محمد حسین سعیدیان، داماد آیت‌الله شاه‌آبادی است. بلافاصله با آقای سعیدیان تماس گرفتم و قرار اولیه‌ی دیدار با آیت‌الله شاه‌آبادی گذاشته شد. جلسه‌ی دیروز حدود چهل و پنج دقیقه طول کشید. هم خود آقای سعیدیان محبت کرد و در جلسه حضور داشت، هم اخ‌الزوجه‌ی محترم ایشان جناب آقای حاج‌آقای شاه‌آبادی ...
    ابتدای جلسه از آیت‌الله شاه‌آبادی سؤال کردم که آیا با امام صدر هم‌درس بوده‌اند و آیا احیاناً خاطره‌ای شخصی نیز از ایشان به یاد دارند؟ پاسخ آیت‌الله شاه‌آبادی در باره‌ی هم‌درس بودن با امام صدر منفی بود؛ اگرچه هر دو بزرگوار نزد مرحوم آیت‌الله العظمی شریعتمداری درس خارج فقه خوانده بودند، اما زمان تلمذشان و شاید نیز نوع جلسه‌ی درسی‌شان، ظاهراً یکی نبود. آیت‌الله شاه‌آبادی حضور امام صدر در درس آیت‌الله العظمی شریعتمداری را به یاد نداشتند. وقتی توضیح دادم که امام صدر همراه آیات عظام سید موسی شبیری زنجانی، مرحوم آقا مجدالدین محلاتی و مرحوم آقا مرتضی جزایری در درس خارج فقه مرحوم شریعتمداری شرکت داشتند، فرمودند احتمالاً آن درس خصوصی بوده است و من در آن حضور نداشتم. سپس خاطره‌ی لطیفی را نعریف کردند که به خود ایشان، مرحوم پدرشان و نیز مرحوم آیت‌الله العظمی سید صدرالدین صدر مربوط بود و ظاهراً امام صدر در آن تنها نقش واسطه را داشت.
    با اشاره به جمله‌ی نقل شده از آیت‌الله شاه‌آبادی با اندکی صراحت و البته استجازه‌ی قبلی از آقای سعیدیان سؤال کردم که آن بزرگوار تا چه اندازه به حیات امام صدر و بازگشت ایشان امید دارند؟ پاسخ حضرت آیت‌الله چنین بود که جمله‌ای را که فرمودند، «از باب شهود» بوده است. فرمودند (نقل به مضمون) که آنچه در مکاشفه مشاهده می‌شود، ممکن است گاهی هم رخ ندهد؛ اما دعا می‌کنیم تا آنچه نقل شد، رخ دهد، ان‌شاءالله. تأکید کردند که قذاقی البته باید سقوط کند تا آزادی و بازگشت امام صدر امکان‌پذیر شود. سپس فرمودند که پس از سقوط قذافی، آقای صدر بر طیاره‌ای سوار خواهند شد و به ایران خواهند آمد. به یاد آوردم و خدمتشان عرض کردم که البته امام صدر خود نیز در گفتگو با برخی دوستان ایرانی خویش - از جمله دکتر رحمان کارگشا طبیب محبوب و خیِّر شهر اراک - تصریح کرده بودند که قصد اقامت تا آخر عمر را در لبنان ندارند و وقتی به اوضاع شیعیان آن کشور سر و سامان دادند، به وطن باز خواهند گشت ...
    گفتگو در باب آمدن امام صدر به ایران بود که آیت‌الله شاه‌آبادی به نکته‌ی مهمی اشاره کردند. فرمودند (نقل به مضمون) که برخی افراد که در تحریک قذافی به دستگیری امام صدر نقش مهم داشتند، از به ظاهر دوستان خود آن بزرگوار در لبنان بودند! پرسیدم آیا منظور شما ایرانیانی است که آن زمان در لبنان سکونت داشتند؟ فرمودند خیر؛ لبنانی بودند! از همان کسانی بودند که در ظاهر برای آقای صدر احترام و حرمت فراوانی قائل بودند؛ اما در خفا با قذافی دسیسه کردند تا آقای صدر توسط وی بازداشت گردید. پرسیدم آیا این فرد یا افراد از علما بودند؟ فرمودند خیر؛ از افراد باطل بودند! اینجا دوست ارجمندم آقای سعیدیان به عامل «حسادت» اشارتی کردند که با سکوت [و به نظرم تأیید ضمنی آیت‌الله شاه‌آبادی] مواجه شد ...
    از آیت‌الله شاه‌آبادی سؤال کردم که ان‌شاءالله در صورت حیات و بازگشت امام صدر، وضعیت آن بزرگوار را چگونه پیش‌بینی می‌کنند؟ پاسخ حضرت آیت‌الله (نقل به مضمون) چنین بود که آقای صدر به هر حال بر محیط اطراف خود تأثیرگزار خواهند بود، اما در حالت جسمانی «ضعف». بعد توضیح فرمودند که در مورد یک انسان متحرک، پر انرژی و دینامیک چون آقای صدر، بدیهی است که 33 سال زندان و انقطاع از اجتماع و عرصه‌ی فعالیت، وی را بیمار، رنجور و ضعیف خواهد ساخت. مضاف بر این‌که آقای صدر امروز در سن 83 سالگی هستند. عرض کردم البته مهم هم نیست که امام صدر از این به بعد در عرصه‌ی سیاست نقش‌آفرینی کنند یا نکنند؛ مهم آن است که ان‌شاءالله زنده و سالم بازگردند تا سال‌های آخر عمر را کنار خانواده و دوستان خویش در آسایش بگذرانند ...
    اواخر جلسه از آیت‌الله شاه‌آبادی تقاضا کردم تا نگارنده را با بیان جمله‌ای نصیحت بفرمایند. بلافاصله فرمودند (نقل به مضمون): «الم یعلم انَّ الله یری»؟ آیا نمی‌دانید که خداوند شما را می‌بیند؟ که خداوند همه وقت و همه جا حاضر است؟ که همواره در محضر خداوند هستید و خدا از همه‌ی اعمال و افکار و خصوصیات شما آگاه است؟ جا خوردم و با خود گفتم: به راستی ما انسان‌ها اگر همین یک نکته را می‌توانستیم در زندگی روزمرِّه‌ی خود مورد توجه قرار دهیم، اوضاع و احوال‌مان چقدر در جهت صلاح و نیکی متحول می‌شد ...
    من در طول زندگی خود هرگز بر اساس آنچه از «شهود» و «مکاشفات» بزرگان شنیدم، تصمیم‌سازی، برنامه‌ریزی و حرکت نکردم. اما قطعاً دروغ گفته‌ام اگر بگویم، با شنیدن این نوع حکایت‌ها در ادامه‌ی راه خود تشویق، دلگرم و بلکه راسخ‌تر نشدم. آخر جلسه چند دقیقه‌ای را با کمک آقای سعیدیان به مرور حکایت‌های مشابه پرداختیم:
    1- مرحوم آیت‌الله شیخ محمد شریف رازی حدود 30 سال پیش در کتاب گران‌سنگ «گنجینه‌ی دانشمندان» از مرحوم آیت‌الله شیخ احمد انصاری قمی از پیرزنی غیب‌گو در کوفه نقل کرده است که امام صدر پس از گذراندن سال‌های طولانی زندان در پی تحولی جهانی آزاد خواهد شد و مانند حضرت یوسف (ع) در دنیا عزت خواهد یافت ...
    2- مرحوم آیت‌الله میرزا علی احمدی میانجی در اوایل دهه‌ی هفتاد شمسی طی گفتگو با نگارنده به خوابی اشاره و تصریح فرمودند که امام صدر زنده است و ذخیره‌ی الهی، تا روزی ان‌شاءالله باز گردد و به درد اسلام و مسلمین خورد ...
    3- آیت‌الله شیخ جعفر سبحانی نیز در همان اوایل دهه‌ی هفتاد شمسی طی گفتگویی برای نگارنده نقل فرموده بودند که در عالم خواب از خود امام صدر سؤال و پاسخ دریافت کرده بودند که آن بزرگوار زنده و هنوز در همین دنیای ما هستند ...
    4- مرحوم آیت‌الله شیخ محمد تقی بهجت نیز طی دهه‌های گذشته بیش از یک بار در حضور برخی میهمانان خود، آقایان سید احمد موسوی - برادر عروس آن بزرگوار - و محمد علی مهتدی تصریح کرده بودند که امام صدر در قید حیات است ...
    فایده‌ی مجموعه‌ی این حکایت‌ها و حکایت‌های مشابه آنها حداقل این است که دوست‌داران امام صدر را تشویق، دلگرم و بلکه استوار می‌سازد که اگر تاکنون بر اساس شواهد و قرائن مادی به حیات و بازگشت آن بزرگوار امیدوار بوده‌اند، راهی درستی رفته‌اند و ان‌شاءالله به سر منزل مقصود خواهند رسید. ان الله علی رجعه لقادر ...

 

از :روایت صدر

  
نویسنده : ; ساعت ٩:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱/٢۱