سوء ظن به خودمان‎ (به مناسبت سالروز درگذشت دکتر شهیدی)

به نام خدا

١.شایدکسی در این نکته تردید نداشته باشد که یکی از بهترین منابع کسب معرفت، نگاه به تاریخ و فراز و فرود افراد است. قرآن عزیز فرموده :«فاقصص القصص لعلهم یتفکرون».

٢.اما به نظر من، شرط استفادۀ دقیق از این چشمه نگاه واقع بینانه به صحنه های تاریخ است؛ وگرنه اگر تصور شود که با یک نگاه بسیط و ساده انگارانه می توان دشواری های گلاویز شدن حق و باطل را ارزیابی کرد همیشه خودمان را در جایگاه درست می بینیم! در حالیکه گاهی رذلتر از آن باطلیم خود را از اصحاب علی و حسین می دانیم!

٣.چارۀ کار نگاهی برگرفته از این کلام درخشان حضرت یوسف است. آنجا که فرمود: «ما ابرئ نفسی إنّ النفس لامّارة بالسوء الّا ما رحم ربّی»

۴.از میان کتابهای تاریخی که بواسطۀ فعالیت در انجمن با آنها سر و کارم میافتاد، نمی توانم از نگاه های واقع بینانۀ مرحوم دکتر سیدجعفرشهیدی به راحتی رد شوم او چنان به حوادث عاشوراء واقع بینانه می نگرد که در پایان می گوید:
راستی اگر ممکن بود تاریخ به عقب برگردد و چنان صحنه ای دوباره تجدید شود این گریه کنندگان بر حسین چه می کردند و با کدام دسته بودند؟! خدایا! هیچگاه بندگان خود را آزمایش مکن!

۵.چند روز قبل سالروز از دست رفتن این محقق ارجمند و انسان شناس بزرگ بود. یادش و مرامش همیشگی و جاری باد.

  
نویسنده : ; ساعت ٩:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/٤